Statistieken

Artikelen bekeken hits
989426

Balgzand , kanoeten zijn terug

Mogelijk hebt u het al vernomen maar ik wil het hier toch even memoreren: de kanoet en ook het stapelvoedsel van deze vogel is terug in de westelijke Waddenzee en dus ook op Balgzand. Sinds in 2005 de mechanische kokkelvisserij is verboden is het aantal kokkels en ook het aantal nonnetjes in aantal flink toegenomen. En hiermee is de kanoet ook in de Waddenzee teruggekeerd. Het aantal aanwezige kanoeten wordt momenteel geschat op 60.000 – 80.000.

Lange tijd werd gedacht dat de kanoet op het punt van uitsterven stond. Theunis Piersma, de bekende steltloperonderzoeker heeft regelmatig de vrees uitgesproken dat de kanoet van het toneel zou verdwijnen. Onderzoek heeft aangetoond dat de kanoet de wijk had genomen naar The Wash in Groot-Brittaniè. Nu het voorkeursvoedsel van de kanoet weer in grote getale aanwezig is in ons deel van de Waddenzee hebben ze de weg terug naar o.a. Balgzand weer gevonden.

 

Volgens onderzoeker Thomas Oudman eet een kanoet wel 500 nonnetjes per dag.

Voor een populatie van ca 70.000 vogels zijn dat dus heel veel nonnetjes: 70.000 x 500 = 35.000.000 stuks!! En dat elke dag. Dit benadrukt nog eens de voedselrijkdom van de Waddenzee en dus ook van Balgzand.


kanoeten

Nu wordt dit wel vermeld; de kanoet is terug in de westelijke Waddenzee, maar kunnen wij, als tellers van Balgzand, dit bevestigen aan de hand van onze eigen waarnemingen?

Om dit te bevestigen dan wel te ontkrachten heb ik de cijfers van onze tellingen er eens bij gepakt:

Ik heb de getallen van steeds de 3 herfstmaanden van het jaar erbij gepakt en die bij elkaar op geteld. Dit omdat in deze periode van het jaar de kanoeten het meest voorkomen.

In 2005: 87.005

In 2006: 13.257

In 2007: 13.489

In 2008: 28.438

In 2009: 25.779

In 2010: 10.226

In 2011: 2.474

In 2012: 88.951

In 2013: 29.751

In 2014: 47.870

In 2015: 55.775

In 2016: 77.428

Als we deze getallen zien moeten we tot de conclusie komen dat bijna de gehele populatie kanoeten soms op Balgzand vertoeft. Hiermee kunnen we (wederom) vaststellen dat Balgzand uitermate belangrijk is voor onder andere de kanoet.

Als we dan nog eens terugdenken aan de diverse pogingen om de buitenzijde van de Balgzanddijk open te stellen voor bijvoorbeeld fietsers moeten we blij zijn dat dat niet is gebeurd in de wetenschap dat passerende mensen de zwermen steltlopers de lucht in jagen.

Ik ben mij er natuurlijk volledig van bewust dat dit geen wetenschappelijk onderzoek is, maar de getallen bevestigen de trend. Natuurlijk betreffen deze waarnemingen alleen Balgzand: wind, moment van hoogwater, lokale omstandigheden etc. etc. zullen de aan-of afwezigheid van de vogels op een bepaalde plek beïnvloeden. In ieder geval zijn wij verheugd met de vaststelling dat de kanoet terug is.

We zien het niet meer ieder jaar, maar dit jaar hadden en hebben we weer eens een beetje winter. Hebben we een langere periode vorst dan hult ook Balgzand zich in een prachtig winterkleed.

Tot op heden is zo’n periode deze winter uitgebleven maar gelukkig hebben we de beelden uit een recent verleden nog. Voor de aanwezige vogels op Balgzand is het moeilijk overleven onder deze omstandigheden, maar mooi is het zeker.

Dat bewijst onderstaand beeld van Balgzand, vanaf de vlethelling op ’t Kuitje genomen, overduidelijk.

Balgzand heeft elk jaargetijde veel moois te bieden

Waar ik u als redacteur van NUHN! graag op wil wijzen is op de lezingencyclus van de Helderse Volkuniversiteit. Dit betreft een vijftal lezingen, gegeven door mensen van de Waddenacademie. In deze cyclus wordt het waddengebied vanuit diverse invalshoeken belicht. De inhoud van deze lezingen is terug te vinden op de site van de Waddenacademie: www.waddenacademie.nl

Ik kan u van harte aanbevelen deze site eens te bezoeken en kennis te nemen van de inhoud van de lezingen. Naast deze lezingen zijn er nog veel meer interessante artikelen te vinden.

ExcursiesBalgzand:

zondag 19 maart 09:00 tot 10:30 Vogeltrek Balgzand

zaterdag 22 april 16:30 tot 18:00 Zomergasten op Balgzand

Tekst en foto’s Leo Hofland.