Statistieken

Artikelen bekeken hits
847122

Op pad met vaarboer Piet Praag

Door mede vogelliefhebber Klaas Knaap, schrijver van het boek " Grutto op reis"

Maandagochtend vroeg fiets ik het pad op van ‘De Zwethoeve’ in Jisp. De melkschuit, met elf emmers biks, slangen en melkmachine onderdelen, ligt klaar. Piet start de motor.
Met de helmstok onder z’n oksel varen we ‘Het Zwet’ op.
Boven het strakke water vliegt een reiger, die z’n oerkreet; ‘kraak, kraak’, laat horen. Piet stuurt langs eilandje ‘Breedoever’.
We varen een ondiepe sloot in, een baggerspoor achterlatend.

 

 

De dieselmotor maakt een vertrouwd ‘tak, tak, tak’ geluid.
“Is ie watergekoeld?” Vraag ik.
“Nee, lucht”.
“Verstandig”, roep ik.
Ik zie een Pipokar staan.
“Is dat je melkkar?”
“Wat je zegt”, antwoordt Piet.
De steiger bestaat uit drie losse planken, bovenop geplet riet.
“Moet ik je helpen?”
“Als je mij nou m’n gang laat gaan”.
Ik begrijp het.
“Hoeveel koeien staan er”, vraag ik, terwijl Piet een slang uitrolt.
“Achtendertig”.
Het schrikdraad wordt losgekoppeld en de slang op de koppeling aan de melkkar geduwd.
“Blijft de motor draaien?” vraag ik.
“Ja, voor de melkpomp”.
Een zwarte slang blaast lucht naar de kar, terwijl een doorzichtige slang de melk naar de schuit transporteert.
“Is er een pikorde, Piet?”
“Ja, het zijn steeds dezelfde die vooraan staan”.


De koeien vormen een rij. Een koe weegt zeshonderd kilo. Piet haalt een emmer biks uit de schuit. Met een maatbeker stort hij het voer in de bakken. Hij staat zelf midden in de kar.
Er worden vier koeien tegelijk gemolken. De spenen worden schoongemaakt, waarna de tepelbekers eroverheen schuiven. Direct daarop stroomt rauwe melk door het kijkglas. Daarna koppelt Piet de melkklauwen af en smeert de spenen in met uierzalf. Hij opent de deur aan de achterkant waarna ze op het land achter het schrikdraad komen. Eén van de roodbonte koeien heeft zes spenen. “Hé “, roep ik, “deze heeft twee spenen teveel”.
“Komt wel meer voor”. Zegt Piet.


Ze zijn niet volgroeid. Fopspenen dus!
“Hup”, roept Piet.
De volgende twee gaan de trap op, de kar schudt, het land trilt. Het is negen uur als de laatste erin gaan.
Eén koe loopt dwars door het afgekoppelde schrikdraad de kar in.
“Die wil biks”, roept Piet en jaagt haar eruit. Hij sluit de kar en koppelt het schrikdraad aan. De spullen gaan de boot in. Alles moet worden gereinigd. We varen weer. Piet lacht. We glijden de Bruiloftsloot op.
Bij de boerderij wordt de slang uitgerold naar de koeltank. Het witte goud golft zichtbaar door de slang.
“Koffie?” Vraagt Piet.
“Graag Piet”.
In de keuken is Carolien Praag bezig het ontbijt klaar te zetten.
“Er is voor je gedekt Klaas”.
Ze haalt zes broodjes uit de oven. Dat ik al heb ontbeten durf ik niet te zeggen.
“Koffie?”
“Graag, gaat dat altijd zo, Carolien?”


“Ja, wie meegaat te melken ontbijt mee”, antwoordt ze. Warme kadetjes met roomboter en hagelslag, heerlijk! We praten honderduit. Deze trip zal me nog lang bijblijven. Mijn dank is groot voor dit aparte uitstapje vanaf ‘De Zwethoeve’ in Jisp. Vaarboer Piet Praag is een uniek mens, evenals zijn vrouw Carolien.  (Zie: www.zwethoeve.nl)

© KLAAS A. KNAAP.

Deze boer doet veel aan vogelbeheer, nesten beschermen en tellen en actief vogelwachters helpen met het in kaart brengen van de weidevogelpopulatie. (zie: www.zwethoeve.nl} Tevens botenverhuur, dus aantrekkelijk voor een excursie bijv. via de Poelboerderij of gewoon zelf boten huren bij Carolien Praag.